1.- VIVENDAS MARIÑEIRAS.- Casas en poboacións costeiras das rías galegas das provincias da Coruña e Pontevedra. Son estreitas construccións de dúas plantas nos baixos das cales hai soportais e locais para garda-los aparellos de pesca. Na planta alta está a vivenda con galerías acristaladas, corredores de madeira ou patíns de cantería.

2.- A CASA DE LUGO.- Casas “bloque” de forma prismática, con grosos muros e escasos ocos que illan a vivenda da crueza climática nas altas chairas do interior de Galicia na provincia de Lugo. Os animais e a cociña (lareira) están situados na planta baixa, mentres que a planta alta se destina a vivenda. Están construídas con cantería ou cachotería e cubertas de lousas.

3.- A PALLOZA.- A máis ancestral construcción vernácula de Galicia, encontrámola nas montañas de Lugo, en poboacións como Piornedo. A súa orixe e pranta ovalada solen relacionarse coas cabanas prehistóricas dos castros galegos. Os muros son grosos e baixos, cubríndose con palla (colmo). No seu interior o espacio único contén a vivenda, os cortellos para o gando e o palleiro. Todo colabora a crear un medio climático temperado, fronte ó frío exterior.

4.- A CASA DA CORUÑA.- É o modelo de edificio rural máis común no campo galego. Son construccións de cachotería, con perpiaños nos elementos principais, cubertas con tella. Trátase de agrupacións volumétricas arredor dun núcleo central, no que está a vivenda dunha ou dúas plantas. Nos corpos anexos encóntranse as cortes, os celeiros, o palleiro e os almacéns. Son edificios agrícolas diseminados polas zonas de fértiles cultivos.

Dpto. de Composición.
Universidade da Coruña.