Torre de Hércules.
 
Torre de HérculesFoi construída polos romanos como faro de navegación no século II D.C. segundo indica a inscrición ós pés da torre e as referencias documentais que sobre a cidade de Brigantium revelan a existencia dun faro da época de Trajano. A torre perdeu, posiblemente, o seu uso marítimo, durante a Idade Media ó converterse en fortificación. Será no século XVII cando o Duque de Uceda – 1682 – encargue a súa restauración arquitectónica ó arquitecto Amaro Antune, quen construíu unha escaleira de madeira que atravesaba as bóvedas ata a parte superior onde sitúa dúas pequenas torres para soporta-los fanais.

No reinado de Carlos IV realízase unha reconstrucción completa. A obra neoclásica rematouse en 1791 e foi dirixida por Eustaquio Giannini. A torre era antes de acomete-la reforma, un corpo prismático con base cadrada, no exterior presentaba un muro de pedra con dúas portas na parte baixa e fiestras asimétricas que o percorrían ata o piso superior, e un mordente helicoidal que tamén chegaba ata o alto. No seu interior conservaba a vella estructura romana, pero con escaleiras de madeira que pertencían á restauración do edificio, harmonizándoa na súa decoración cos marcos superiores de portas e fiestras.
 
 

 Alzado. Sección.
 Pranta. Grabado antigo.
 

Dpto. de Composición. 
Universidade da Coruña.

Estilos art&icuote;sticos.Iglesia de Sta. Mª de Cambre